W obu strefach okupacyjnych terror rósł z miesiąca na miesiąc, w miarę poznawania przez najeźdźców zajętego terenu. Pacyfikacje, aresztowania, egzekucje były chlebem codziennym w obu strefach okupacyjnych. Czytaj dalej „Dzieje Placówki AK Barszczewo – Śliwno”
11 lub 12 kwietnia 1940 roku mama i ciocia zostały poinformowane o ich aresztowaniu wraz z dziećmi i deportacji. Za kilka dni miały być wywiezione. Dwie kobiety- jedna osłabiona porodem, z pięciodniowym niemowlęciem i druga z kilkuletnim dzieckiem. Zaraz przyszła do nas mieszkająca za ścianą babcia. Zaczęła płakać i błagać umundurowanych mężczyzn, by nas nie zabierali. Mama, w połogu leżała w łóżku, tłumaczyła, iż nie da rady chodzić. W odpowiedzi mężczyzna kopnął ją, przystawi ł pistolet do skroni, więc wstała słaniając się na nogach. Płakała, lamentowała, nie miała nawet siły, by cokolwiek spakować. W tym momencie udało się wejść do mieszkania koleżance mamy. Ściągnęła duży obrus ze stołu. Zaczęła na chybił trafił wyciągać ubrania z szafy i pakować w serwetę; przeważnie rzeczy ojca, który z nami nie wyjeżdżał. W panice, strachu i pośpiechu nikt o tym nie myślał. Wbrew logice, te zdawałoby się nieużyteczne przedmioty, pomogły nam przetrwać wygnanie, mogliśmy je wymieniać na żywność. Czytaj dalej „Ewa Jeżyna – Niemowlę w niewoli sowieckiej”
Pojęcie narodu jest wieloznaczne. Istnieje mnogość podejść i sposobów definiowania, czym jest naród np.: „zbiorowość, w której naturalne więzi wyrosły ze wspólnoty przekonań i terytorium”, „zespół więzi opierających się na poznawczo postrzeganych cechach wspólnych”, „naród definiujemy poprzez nacjonalizm rozumiany jako postulat pokrywania się granic etnicznych i państwowych”, „naród jest grupa ludzi zamieszkująca określone terytorium i posiadająca określoną kulturę” etc. Również wiele jest koncepcji powstania narodu. Czytaj dalej „Wokół pojęcia narodu !!!”
Moja babcia ma 82 lata i cieszy się dobrą pamięcią. Jest więc dla mnie kopalnią wiedzy historycznej. Mama mojego taty powiedziała mi, że była przymusowo zatrudniona w szpitalu w obozie dla jeńców wojennych. Znajdował się on w Choroszczy. Wspomnienia mojej babci Anny Waczyńskiej dotyczące pracy przymusowej w miejscu zamieszkania zamierzam spisać oddzielnie. Czytaj dalej „Urszula Waczyńska – Byliśmy młodzi – wspomnienia osób pracujących przymusowo w Niemczech w latach 1943-45”
Punktem wyjścia moich rozważań chciałbym uczynić obraz Jana Matejki „Hołd pruski”. Płótno było malowane w latach 1879-1882 w Krakowie.
Przedstawia ono scenę składania hołdu lennego przez ostatniego wielkiego mistrza krzyżackiego, Albrechta Hohenzollerna, królowi Rzeczypospolitej Obojga Narodów – Zygmuntowi Staremu. Ukazane wydarzenie odbyło się w kwietniu 1525 roku na rynku w Krakowie. Matejko ukazał tryumf króla polskiego. Dostojny Zygmunt Stary, zasiadający na tronie, przyjmuje hołd od klęczącego Albrechta Hohenzollerna. Czytaj dalej „Dariusz Bielawski – Polska pod zaborami – 123 lata niewoli”
Po zakończeniu II wojny światowej i objęciu władzy przez nową ekipę, święto 11 Listopada stało się problematyczne. Władze, chcąc zaskarbić sobie poparcie społeczeństwa, nie chciały zrywać od razu z tą tradycją. W 1944 r. święto to było obchodzone w wielu miastach, a przedstawiciele władz brali w obchodach czynny udział. Już w roku 1945 władze położyły nacisk na inne uroczystości: 1 maja i 22 lipca, które miały stać się najważniejszymi świętami państwowymi. 22 lipca w 1945 r. obchodzony był jako Święto Niepodległości. Było to ze strony władz posunięcie celowe, mające na celu wykorzenienie ze świadomości społecznej listopadowej rocznicy. Czytaj dalej „Emilia Świętochowska-Bobowik – Obchody Święta Niepodległości w Polsce w latach 1945-1989”
Zapamiętałam noc 13 kwietnia 1940 roku. Kilku umundurowanych mężczyzn przyszło do domu. Kazali nam spakować się: pościel, odzież, żywność na drogę. Pamiętam, jak mama z babką wiązały toboły. Mama , mimo pośpiechu i zdenerwowania pamiętała, aby zabrać różaniec, książeczkę do nabożeństwa i obraz. Najmłodsza siostra ojca chciała się z nami zabrać, ale nie było jej na liście i ruski żołnierz krzyczał „ubieraj, ubieraj. Pamiętam do dziś ten krzyk i jazgot. Babcię zabrano razem z nami – matką i trójką dzieci i zawieziono do Białegostoku. (Ciekawe jest to, że w ewidencji nie odnotowano, że wywieziono mamę, ani też, iż wróciła.) Czytaj dalej „Wspomnienia z Kazachstanu pani Wandy Romanowskiej-Kusińskiej”
Mój pradziadek, Wiktor Klimowicz, przybył do Choroszczy w poszukiwaniu pracy. Zatrudnił się w fabryce Moesa i tu znalazł sobie żonę. Anna Wurm była córką pracowników fabryki sukna, którzy przybyli tu z Niemiec. Po ślubie młodzi zamieszkali gdzieś w okolicach fabryki, by później przenieść się do drewnianego domu przy ulicy Sienkiewicza (obok domu pana Gawli). Dziś ten dom już nie istnieje. Wkrótce na świat przyszły dzieci. Najstarsza – Władysława (1898), później Teresa (?), Henryk (1903) i najmłodsza Stefania (1912). Czytaj dalej „Anna Dąbrowska-Czochańska – Wspomnienia o Henryku Klimowiczu”
Agresja hitlerowskiej III Rzeszy 1 września spowodowała, że po dwóch tygodniach działań wojennych tj 15 września Białystok i Choroszcz na tydzień czasu zajęli Niemcy. Zdradziecka napaść wojsk sowieckich ze wschodu (17 IX 1939), ten nóż w plecy, była realizacją tego sojuszniczego zobowiązania. W efekcie spowodowała zajęcie Białegostoku i Choroszczy przez nowych okupantów już 22 września tr. Układ o Przyjaźni i Granicach z 28 września przypieczętował IV rozbiór Polski. Nastąpił smutny okres w dziejach tej miejscowość, zwany „za pierwszego sowieta”. Czytaj dalej „Przemówienie p. Józefa Waczyńskiego nad symboliczą mogiłą zamordowanych sanitariuszy w Żółtkach – 14 listopad 2010”